باب تهمت و بدگمانى ( 1 ) 1 - از امام صادق ( ع ) ، فرمود : هر گاه مؤمن برادر ( دينى ) خود را تهمت زند ، ايمان از دلش سائيده گردد چنانچه نمك در آب . ( 2 ) 2 - عمر بن يزيد ، از پدرش كه شنيدم امام صادق ( ع ) مىفرمود : هر كه برادر دينى خود را تهمت زند ، احترامى ميان آنها به جا نماند و هر كه با برادر دينى خود بيگانه وار عمل كند چنانچه با مردم ديگر ( كه با او هم عقيده نيستند ) او از آنچه خود را بدان بسته است ( از علاقه به مذهب ) بر كنار و بيزار شده است . ( 3 ) 3 - امير المؤمنين ( ع ) در ضمن سخن خود فرمود : كار برادر دينى خود را به بهترين وجهى مقرر دار تا آنكه دليلى به دست تو آيد كه بر تو چيره شود و راه توجيه را بر تو ببندد و به هيچ سخنى كه از برادرت برآيد بد گمان مباش تا محمل خوبى براى آن توانى يافت .